oud nieuws

Flop-flop   28-12-1997  23:30

We maken het allemaal maar mee! sprak een vriendje van me net aan de telefoon. En inderdaad.
Ik ging zojuist bij mijn EX (die ook gaarne zo aangesproken wil worden en al haar post als zodanig ondertekent) haar computer verschonen van mijn files. En van al mijn floppen. 'Hier,' sprak ze hoopvol, 'deze zijn ook nog van jou!'. Floppen, dames en heren lezers, ter grootte van een cd! En wat kan erop, denkt u? Nou, als het 72 kilobyte was, was het veel. Waar zou ik deze dingen nog eens in moeten stoppen om de data, ongetwijfeld in het zweet mijns aanschijns en in elk geval met veel herinneringen (want: oud en eerste computerervaring) opgeslagen, te kunnen terugkrijgen? Juist: in een XT (of AT). En die zijn er niet meer. Kapot. Uit het raam gegooid. Aan Namibië geschonken.
Net tien jaar geleden! We maken het allemaal maar mee...

Stille nacht   28-12-1997  18:30

Zo! Zo zo, zeg!
Daar zou ik nu echt trek in hebben, in een stille nacht. Vanaf Kerstavond al niet meer gelukt, een echt stil moment met mezelf. Zal ik u eens vertellen hoe het begon? Welnu.
Mejuffrouw van Veen, zei mijn baas, we gaan vanavond wat vroeger naar huis. Kunnen we nog fijn wat kerstboodschappen doen, voor onder de boom. Ja, zeg ik, onder uw boom is het altijd kerst, nietwaar? Nou, zegt-ie, nu u het zegt, en gelijk zie ik waar hij op doelt. Het was nog maar half drie in de middag zeg. Zo! Hij stond op springen.
Ik zeg, een uurtje eerder is niet genoeg hoor. De winkels bij mij in de straat sluiten om vier uur. Dus als we nog boodschappen mogen doen, dan moeten we nu mogen gaan. Goed, zei-die. Zal ik u dan even thuis brengen, juffrouw?
Afijn, van het een komt het ander. Dus hij blijft slapen, in de kerstnacht. Kindje Jezus gespeeld, in mijn armen. Ik Maria, dat snapt u wel. Belt Jezus om tien uur zijn vrouw op. Dat het zo tegen zit op de zaak. Dat hij ook de eerste kerst met dit probleem zal worstelen. En dat hij toch al geen zin had om bij haar ouders die eeuwige kalkoen te nuttigen. Terwijl hij naakt in mijn kribje ligt, de schurk.
Dus eerste kerst lag hij ook nog bij mij. Wat of ik in huis had, vroeg-ie. Ik zeg, ik heb nog boerenkool. Heb ik fijn boerenkool voor hem klaargemaakt. Met worst, ja. Maar honger hadden we niet zo. Vervolzadigd, heet dat. Tweede kerst is-ie ook gebleven. Hebben we het restje boerenkool opgewarmd. Ging best goed, in de magnetron. Beetje nieuwe boter gesmolten voor de jus, anders is het zo droog hè?
Nou, gistermorgen zat-ie hier nog. Ik zeg, moest u niet eens weggaan zolangzamerhand? Hij had niet eens een schone onderbroek bij zich. Nu had hij die ook niet nodig, maar alla. Hij zegt, goed, ik ga. En maandag zien we elkaar op het werk. Kon-die geen afscheid van me nemen. Is-ie vanochtend pas vertrokken.
Een lekkere lange stille nacht, daar heb ik nou echt zin in.

Literair en poëtisch gedicht waarin niet alleen de normen en waarden van 1997 alsmede de toekomst van de mensheid in het algemeen op een doortastende wijze worden belicht   28-12-1997  12:00

Ah! Mijn liefde
mijn enorm verlangen, mijn pijn
Godvergeten soms, te klein nog te krimpen
Bekijk het ook maar of
Ik houd dit niet vol
En toch weer die wil
toch altijd die drang en
(zij het niet konsekwent)
een antwoord, dan komt
terug de liefde
die nooit weg heeft kunnen
nooit weg heeft mogen
nooit weg heeft durven
zijn, Ah!

Hans Teeuwen leeft (ternauwernood)!!   28-12-1997  00:25

We zijn live verbonden met de Kleine Komedie in Amsterdam, uw verslaggever: Jack Spijkerman
JS: Fijn dames en heren dat u weer allemaal op dit radiostation heeft afgestemd. Dit keer ga ik geen grapjes maken maar gaan we zometeen direkt over naar het podium alwaar ze klaar staan: Lesbies en Hannesen, voor hun jaarlijkse knallende oudejaarsconferènce. Nu Kan dood is en de Jonge volledig mislukt, en Van Het Hek toch maar letterlijk hetzelfde zou vertellen als de afgelopen vijfentwintig jaar, lijkt dit niet eens zo'n slecht idee. Maar eerst de reakties van wat toevallige barzitters. Hee, daar zitten meneer van Kooten en meneer Teeuwen.
(Inmiddels, lezer, zit ik als luisteraar aan het toestel gekluiverd (= je zit vast als in een orgie en zou slechts met 180 km/h kunnen worden weggerukt daarmede dodend), want wat doet meneer van Kooten naast meneer Teeuwen en wat doet meneer Teeuwen daar überhaupt??)
JS: Meneer van Kooten, heeft u er zin in?
KvK: Ja, mijn schoonzoon hier en ik hebben er zin in!
JS: Vrijt deze vaatdoek naast u nog steeds met de schone Kim?
KvK: Zolang men nog zo om zijn eerdere shows blijft lachen, blijft hij welkom! Nietwaar Hansie?
HT: Wrumbl.
JS: Hans, heb jij er ook zin in, in 1998 bedoel ik?
KvK: Natuurlijk heeft hij er zin in, nietwaar Hans?
HT: Heroinatuurlbwrl! Jwel! Wroepie!
JS: Gaat het goed met je, Hans?
KvK: Hee, Spijkerman, ik hoor op je koptelefoon dat we nu live overgaan naar de bühne waar ze voor u klaar staan: Lesbies en Hannesen!
HT: Bwarreuh!!

De chari-barometer   27-12-1997  20:48

Al komen de charitatieve instellingen met de regelmaat van de klok in negatieve zin in de publiciteit, de Nederlanders blijven acceptgiro's sturen, zo naar het schijnt.
Dit jaar is er weer meer geld overgemaakt naar de zogenaamde Goede Doelen.
We zetten de 'schandalen' op een rijtje:

• Van elke gegeven gulden wordt 85 cent gebruikt voor fondsverwerving. Dure shows worden gekocht bij J. van der Ende, reclame-zendtijd wordt - welliswaar tegen gereduceerd tarief - royaal ingekocht, de Glossy Direct Mailings vliegen je om de oren, maar goddank, Greenpeace stáát op chloorvrij papier.
• Terres des Hommes, noem het 'Kind aan Tafel' stuurt meerder adoptie-ouders dezelfde foto van het exclusieve 'Aan Tafel'-kind, in Bergen op Zoom schijnt een fabriek te staan die kindertekeningen produceert, voor de goedwillende ouders, die graag waar voor hun lieve geld zien, als alles verguldend teken van leven voor hetgeen zij zichzelve node uit de mond sparen.
• In de 'arme landen' leiden de uitgezonden goeddoeners een welhaast neo-koloniaal leventje, meer dan uitstekend betaald en altijd uit de gevarenzone.
• Wervende filmpjes voor bijvoorbeeld arme negers zonder drinken zijn niet te onderscheiden van reclamespots voor bier, spijkerbroeken of frisse, hippe kauwgummi.
• De Cots-pode loterij doet veel goed met u geld!

(Wie attitude wil veranderen, preekt revolutie en is niet van de tijd. Natuurlijk kost het een bom duiten om een bom duiten om-niet binnen te halen.
Wat geeft het: alles is toch voor het Goede Doel?)

Marena   27-12-1997  10:15

Daar zat ze opeens (naast haar moeder en tussen een heleboel mensen in die ik nog nooit gezien had), op de matras, met haar knieën opgetrokken.
Wat heb ik jou al lang niet gezien! Ik begon te huilen. Ze knikte. Ja, enorm lang. Je bent niets veranderd. Nee, jij ook niet! Ze zoende me.
De moeder keek eerst gek op, maar herkende me toen ook. Die jongen van vroeger? Ja, van de kleuterschool. Jij was toch op dezelfde dag als ik jarig? Ja, boogschutters, dat gaat mooi samen! Wat had ze een klein en gaaf gezichtje! Haar blonde haartjes zaten nog hetzelfde als toen. Goed je te zien! zei ik nogmaals.
Het was enorm warm. Een stem zei me dat de kachel uitmoest. Ik stond op en deed de kachel uit. Van Marena gedroomd! Geweldig!

Uit de kerstrede van de koningin   27-12-1997  10:00

'Zeldzaam wordt de handgeschreven brief waarin met aandacht gedachten en gevoelens worden vastgelegd. Voor een goed gesprek wordt geen tijd genomen. Een bezoek moet vooral niet te lang duren.'

Jaardag   27-12-1997  00:30

Wat geef je een man van zeventig die alles al heeft?